Τα τελευταία χρόνια, με την άνοδο του πληθωρισμού και τις τιμές των ενοικίων, πολύς κόσμος έχει αναγκαστεί να φέρει τις καθημερινές ανάγκες στα μέτρα του, αλλά και στις απαιτήσεις τις αγοράς.
Μαζί με αυτό, έχει αυξηθεί και η ανάγκη να δοθεί και ένα όνομα στην εκάστοτε κατάσταση. Λέξεις όπως, ”staycation”, ”Generation Rent”, και άλλες πολλές έχουν κάνει την εμφάνιση τους για να περιγράψουν την κατάσταση της σημερινής οικονομίας, η αλλιώς για να περιγράψουν το πως ελάχιστοι γεννημένοι από το 90′ και μετά θα είναι ικανοί να αγοράσουν κατοικία.
Απλά έτσι ακούγεται πιο fancy.
Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τι σημαίνει το staycation ;
Το staycation, συνδυάζοντας τις λέξεις “stay” (μένω) και “vacation” (διακοπές), αναφέρεται στις διακοπές που πραγματοποιούνται στον τόπο διαμονής μας ή σε κοντινές περιοχές, αντί να ταξιδέψουμε σε μακρινά μέρη.
Ενώ κυκλοφορούν πολλά άρθρα για τα πλεονεκτήματα του staycation (εξερεύνηση της τοπικής κουλτούρας, οικονομικά οφέλη, ξεκούραση και χαλάρωση, περιβαλλοντικό αποτύπωμα, κλπ) και ενώ όλα αυτά μπορεί να ισχύουν, (γιατί πολλές φορές η λύση είναι μια καλή μονοήμερη), ταυτόχρονα είναι θλιβερό ότι αρκετές φορές η επιλογή των νέων είναι πχ μια βόλτα μέχρι τη Γλυφάδα με το Α2, παρά ένα κοντινό ταξίδι, αφού με τον κατώτατο μισθό δεν βγαίνουν τα νούμερα.
Τραγική ειρωνία, θα μπορούσε να πει κανείς σε μια χώρα που κάθε καλοκαίρι κατακλύζεται από εκατομμύρια τουρίστες.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του στατιστικού δελτίου του ΙΝΣΕΤΕ, στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών, οι αφίξεις αυξήθηκαν κατά 12,5%, φτάνοντας τα 4,5 εκατομμύρια, ενώ στο Ηράκλειο καταγράφηκαν 2 εκατομμύρια αφίξεις, σημειώνοντας αύξηση 6,5%.τους πρώτους 7 μήνες του έτους.
Μάλιστα όσο αναφορά την Κρήτη, συγκεκριμένα, μέχρι τις 31 Αυγούστου του 2024, οι αφίξεις εξωτερικού έφτασαν τις 2.771.102, σημειώνοντας αύξηση κατά 6,14% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, όπου καταγράφηκαν 2.610.856 αφίξεις.
Και όλα αυτά, την ίδια ώρα που οι πολίτες καλούνται τους καλοκαιρινούς μήνες να μένουν σπίτι σε ώρες αιχμής για να μην συνοσιστούν με τους τουρίστες, και την ίδια ώρα που οι καταστηματάρχες ωρύονται ότι δεν υπάρχει προσωπικό (αλλά αυτό θα αναλυθεί σε άλλο κεφάλαιο).
Και αφού φεύγουμε από τις διακοπές, πάμε στο θέμα της στέγασης. Τι είναι το Generation Rent;
Η “Generation Rent” (γενιά του ενοικίου) αναφέρεται σε μια κοινωνική τάση και δημογραφική ομάδα νέων ανθρώπων που δυσκολεύονται να αποκτήσουν την ιδιοκτησία ακινήτων, κυρίως λόγω οικονομικών και κοινωνικών παραμέτρων.
Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη γενιά που, λόγω της υψηλής τιμής των ακινήτων, της ανεπαρκούς πρόσβασης σε στεγαστικά δάνεια ή άλλων οικονομικών πιέσεων, αναγκάζεται να παραμείνει ενοικιαστής και να ζει σε ενοικιαζόμενα σπίτια, χωρίς να μπορεί να αγοράσει το δικό της σπίτι.
Γιατί οι νέοι δεν μπορούν να αγοράσουν σπίτι;
Αν λάβουμε υπόψη τα ελληνικά δεδομένα, η αγορά ακινήτων στην Αττική συνεχίζει να ανακάμπτει με αυξήσεις τιμών 24,7% για τα νεόδμητα και 22,7% για τα παλαιότερα διαμερίσματα.
Στην τελευταία δεκαετία, οι τιμές αυξήθηκαν κατά 80%, ενώ το 2023 παρατηρήθηκε αύξηση 8,5% για τα νέα και 7,8% για τα παλιά ακίνητα στις περιοχές Μαρούσι, Περιστέρι, Χολαργός, Αμπελόκηποι και Παλαιό Φάληρο.
Ο Χολαργός καταγράφει τις υψηλότερες τιμές, φτάνοντας τα 4.267 ευρώ/τ.μ. για τα νεόδμητα και 2.432 ευρώ/τ.μ. για τα παλιά.
Παράλληλα, οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 2% την τελευταία δεκαετία, ενώ οι τιμές ακινήτων ανέβηκαν κατά 49%, με αποτέλεσμα αύξηση των ενοικιάσεων και μείωση της ιδιοκατοίκησης.
Μέση τιμή ενοικίου στην Αθήνα & χρόνος αποταμίευσης
Με βάση των βασικό μισθό στην Ελλάδα, που είναι κοντά στα 705 ευρώ, (άντε 850-900 σε κάποιους κλάδους πχ πωλήσεις), και τις τιμές του ενοικίου να κυμαίνονται από 300 ευρώ (για μια γκαρσονιέρα) ως 600-700ευρώ για ένα βιώσιμο σπίτι, αυτό μας δείχνει ότι ένας νέος 18-30 έχει την επιλογή είτε να ζήσει σε ένα σπιρτόκουτο-συγγνώμη λοφτ- ξοδεύοντας το 60-80% στο ενοίκιο (χωρίς εξόδους, διασκέδαση, μόρφωση, κλπ), είτε αναγκάζεται να μείνει στην οικογενειακή στέγη για πάρα πολύ καιρό.
Αν υποθέσουμε ότι αυτός ο νέος μένει με τους γονείς του, και δεν ξοδεύει ούτε ενα σεντ από τον μισθό του, και είναι δουλειά-σπίτι-σπίτι-δουλειά, τότε με την μέση τιμή πώλησης μιας κατοκίας πχ στην Αθήνα να κυμαίνεται από 2.000 – 3.500 ευρώ/τ.μ. για νεόδμητα και 1.500 – 2.500 ευρώ/τ.μ. για παλιότερα διαμερίσματα, εάν αυτός ο νέος αποσκοπεί να αγοράσει ένα διαμέρισμα 50τ.μ, τότε θα χρειαστεί 75.000 ευρώ.
Εάν αυτός ο νέος αποταμιεύει από τα 18 τον μισθό του, μένει με τους γονείς του, (χωρίς να ξοδέψει ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΕΝΤ, πράγμα το οποίο είναι μαθηματικά αδύνατο), θα χρειαζόταν περίπου 10-20 χρόνια για να μαζέψει τα λεφτά για να ζήσει σε μια γκαρσονιέρα (χωρίς να λάβουμε υπόψη αν αυτός ο νέος στο μέλλον θέλει να κάνει οικογένεια, η τα έξοδα της εκάστοτε καθημερινότητας,) αφού έχει ζήσει ήδη μια μίζερη 20ετία χωρίς να ξοδέψει σεντ, αποταμιεύοντας σαν τον Σκρουτζ, για να αγοράσει ένα παλιό διαμέρισμα.
Διαμέρισμα το οποίο σε 20 χρόνια θα είναι ακόμα πιο παλιό και θα θέλει και άλλα έξοδα συντήρησης- εάν είναι κατοικήσιμο ως τότε.
Οπότε πιείτε τον καφέ σας άφοβα, γιατί δεν θα σας σώσει ο φρέντο εσπρέσο απέξω, όπως προσπαθούν να σας πείσουν μερικοί-μερικοί…
About the Author
Discover more from The Persona
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
