Μια Γαλλίδα που σταμάτησε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με τον σύζυγό της κέρδισε απόφαση από το ανώτατο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ευρώπης, το οποίο δήλωσε ότι δεν θα έπρεπε να κατηγορηθεί για το διαζύγιό τους.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) τάχθηκε με τη γυναίκα, ηλικίας 69 ετών, την Πέμπτη, λέγοντας ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να θεωρούν την άρνηση για σεξουαλικές σχέσεις ως λόγο υπαιτιότητας στο διαζύγιο.
Η ομόφωνη απόφαση διαπίστωσε ότι η Γαλλία παραβίασε το δικαίωμά της σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, σύμφωνα με το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ευρώπης, λήγοντας μια νομική διαμάχη που διήρκεσε σχεδόν μια δεκαετία.
Η γυναίκα, που αναγνωρίζεται ως η κα. H.W., γιόρτασε την απόφαση ως ένα βήμα προς την κατάργηση της «κουλτούρας βιασμού» και την προώθηση της συναίνεσης μέσα στο γάμο.
Η υπόθεση πυροδότησε μια συζήτηση σχετικά με τις αντιλήψεις για τη συναίνεση στον γάμο και τα δικαιώματα των γυναικών στη Γαλλία.
Η δικηγόρος της, Λιλία Μίσσεν, δήλωσε ότι η απόφαση κατέλυσε την παρωχημένη έννοια του «συζυγικού καθήκοντος» και ζήτησε από τα γαλλικά δικαστήρια να ευθυγραμμιστούν με τις σύγχρονες αντιλήψεις περί συναίνεσης και ισότητας.
Οργανώσεις γυναικείων δικαιωμάτων που υποστήριξαν την κα. H.W. είπαν ότι οι Γάλλοι δικαστές εξακολουθούν να επιβάλλουν μια «αρχαϊκή αντίληψη του γάμου», η οποία ενισχύει καταστροφικά στερεότυπα.
Η κα. H.W., η οποία ζει στο Λε Σενέι κοντά στο Παρίσι, παντρεύτηκε τον σύζυγό της, τον JC, το 1984. Είχαν τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων και μια κόρη με αναπηρία που απαιτούσε συνεχή φροντίδα, ευθύνη την οποία ανέλαβε η ίδια.
Οι σχέσεις τους επιδεινώθηκαν μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού και το 1992, η κα. H.W. άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Το 2002, ο σύζυγός της άρχισε να την κακοποιεί σωματικά και λεκτικά. Δύο χρόνια αργότερα, σταμάτησε να έχει σεξουαλικές σχέσεις μαζί του και υπέβαλε αίτηση διαζυγίου το 2012.
Η γυναίκα δεν αμφισβήτησε το διαζύγιο, το οποίο είχε επίσης ζητήσει, αλλά αντέτεινε τους λόγους για τους οποίους δόθηκε.
Το 2019, το δικαστήριο εφετών του Βερσαλλιών απέρριψε τις καταγγελίες της και αποφάσισε υπέρ του συζύγου της. Το Ανωτάτο Δικαστήριο της Γαλλίας, το οποίο είναι το υψηλότερο δικαστήριο της χώρας, αργότερα απέρριψε την έφεσή της χωρίς εξήγηση. Η υπόθεση μεταφέρθηκε στο ΕΔΑΔ το 2021.
Το ΕΔΑΔ αποφάσισε ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να επεμβαίνουν σε ζητήματα όπως η σεξουαλικότητα μόνο για πολύ σοβαρούς λόγους. Δήλωσε ότι η έννοια του «συζυγικού καθήκοντος» στη γαλλική νομοθεσία παραβλέπει τη σημασία της συναίνεσης στις σεξουαλικές σχέσεις.
Το δικαστήριο τόνισε ότι η συμφωνία για γάμο δεν σημαίνει συμφωνία για σεξ στο μέλλον. Η απόφαση αυτή ανέφερε ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε στην ουσία άρνηση ότι ο συζυγικός βιασμός είναι σοβαρό έγκλημα.
Η απόφαση έρχεται σε μια περίοδο αυξανόμενης προσοχής στη συναίνεση στη Γαλλία, μετά τη δίκη του Ντομινίκ Πελικό, ο οποίος ναρκώθηκε η γυναίκα του και προσκάλεσε άντρες να τη βιάσουν. Ο Πελικό και οι 50 άντρες που συμμετείχαν καταδικάστηκαν τον περασμένο μήνα και η υπόθεση ανέδειξε τις ανησυχίες για το πώς η γαλλική νομοθεσία αντιμετωπίζει τη συναίνεση.
Οι φεμινιστικές ομάδες υποστηρίζουν ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ ενισχύει την ανάγκη για επικαιροποίηση των γαλλικών νόμων και πολιτιστικών αντιλήψεων.
Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση από γάλλους βουλευτές, προτάθηκε να συμπεριληφθεί η έννοια της μη συναίνεσης στον νομικό ορισμό του βιασμού, δηλώνοντας ότι η συναίνεση πρέπει να είναι ελεύθερη και μπορεί να ανακληθεί οποιαδήποτε στιγμή.
About the Author
Discover more from The Persona
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
