Η 28η Ιουνίου 2015 σημάδεψε ανεξίτηλα τη μνήμη των Ελλήνων – μια Κυριακή που η κυβέρνηση Τσίπρα ανακοίνωσε τραπεζική αργία και την επιβολή περιορισμών στις αναλήψεις και τις μεταφορές κεφαλαίων.
Ήταν η κορύφωση μιας δραματικής διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρνήθηκε να αυξήσει τον έκτακτο μηχανισμό ρευστότητας (ELA) προς τις ελληνικές τράπεζες, η φυγή καταθέσεων είχε ήδη λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και η ρευστότητα στέρευε.
Η κυβέρνηση, μπροστά στον κίνδυνο πλήρους κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος, έκανε το μεγάλο βήμα: οι τράπεζες έμειναν κλειστές από τις 29 Ιουνίου, οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν αναλήψεις μόλις 60 ευρώ την ημέρα και απαγορεύτηκαν οι μεταφορές χρημάτων στο εξωτερικό.
Οι εικόνες των ουρών έξω από τα ΑΤΜ, η αγωνία των πολιτών για το αν θα προλάβουν να βγάλουν μετρητά και η αβεβαιότητα για το πώς θα πληρωθούν λογαριασμοί και υποχρεώσεις, σφράγισαν εκείνο το καυτό καλοκαίρι.
Το μέτρο παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως «αναγκαία άμυνα» μπροστά σε μια άνευ προηγουμένου κρίση, αλλά η ψυχολογική φόρτιση ήταν τεράστια.
Ο Έλληνας πολίτης βρέθηκε ξαφνικά με δεσμευμένους τους λογαριασμούς του και με το αίσθημα ότι η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την έξοδο από το ευρώ.
Οι τράπεζες επαναλειτούργησαν στις 20 Ιουλίου, μετά τη συμφωνία για τρίτο μνημόνιο, ωστόσο τα capital controls δεν έφυγαν.
Παρέμειναν, με διαδοχικές χαλαρώσεις, για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, αποτελώντας ένα μόνιμο υπόμνημα της κρίσης. Μόλις την 1η Σεπτεμβρίου 2019 ηρθησαν πλήρως, βάζοντας τέλος σε μια από τις πιο μακροχρόνιες περιόδους ελέγχου κεφαλαίων στην ιστορία της Ευρωζώνης.
About the Author
Discover more from The Persona
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
