Γράφουν οι Κωνσταντίνος Ρηγόπουλος και Δημήτρης Μυρογιάννης
Με κατάθεση στεφάνου και κοινή ομιλία, οι φοιτητές του Ράδιο Πάντειον τίμησαν τους νεκρούς της εξέγερσης του Νοεμβρίου του 1973, αναδεικνύοντας τη διαχρονική σημασία του «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», τον ρόλο του ελεύθερου ραδιοφώνου και τη μνήμη του Γεωργίου Σαμούρη, φοιτητή της Παντείου που έχασε τη ζωή του κατά την καταστολή της εξέγερσης.

Σήμερα, 17 Νοεμβρίου 2026, συμπληρώνονται 53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και σύμβολο της αντίστασης απέναντι στη δικτατορία των συνταγματαρχών.
Για ακόμη μία χρονιά, το Ράδιο Πάντειον, η Φωνή του Παντείου Πανεπιστημίου, έδωσε το παρών στις εκδηλώσεις μνήμης, καταθέτοντας στεφάνι προς τιμήν των αγωνιστών και των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης.
Το Ράδιο Πάντειον εκπροσώπησαν η Βάσια Σπανουδάκη, η Αλεξάνδρα Βούλγαρη και ο Δημήτρης Μυρογιάννης, οι οποίοι εκφώνησαν κοινή ομιλία με τίτλο «Η μνήμη έχει φωνή».

«Η νέα γενιά ζητά να ζει και όχι απλώς να επιβιώνει»
Στο πρώτο μέρος της ομιλίας, η Βάσια Σπανουδάκη αναφέρθηκε στη διαχρονική επικαιρότητα του συνθήματος «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», συνδέοντας την ιστορική εξέγερση με τις σύγχρονες διεκδικήσεις της νεολαίας.
«Από τη Γαλλία και τη Σερβία μέχρι την Ελλάδα, η νέα γενιά ζητά να ζει και όχι απλά να επιβιώνει», υπογράμμισε, αναφερόμενη στους κοινωνικούς αγώνες, στις πολεμικές συγκρούσεις, στην Παλαιστίνη και στην ανάγκη υπεράσπισης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον αυτοσχέδιο ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου, ο οποίος άρχισε να λειτουργεί στις 15 Νοεμβρίου 1973, μεταφέροντας τη φωνή των εξεγερμένων πέρα από τα όρια του ιστορικού συγκροτήματος της Πατησίων.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η ενημέρωση βρισκόταν υπό τον έλεγχο της δικτατορίας, οι φοιτητές δημιούργησαν το δικό τους μέσο επικοινωνίας, καλώντας την κοινωνία να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους.
Γεώργιος Σαμούρης: Ο νεκρός του Πολυτεχνείου που ήταν φοιτητής της Παντείου
Στη συνέχεια, ο Δημήτρης Μυρογιάννης στάθηκε ιδιαίτερα στη μνήμη του Γεωργίου Σαμούρη, του 22χρονου φοιτητή της Παντείου, με καταγωγή από την Πάτρα, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα από αστυνομικά πυρά τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου 1973.
«Εμείς, στο Πάντειο, έχουμε έναν δικό μας νεκρό από την εξέγερση. Τον Γεώργιο Σαμούρη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Σαμούρης μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου άφησε την τελευταία του πνοή. Ήταν ένας νέος άνθρωπος στην ηλικία πολλών σημερινών φοιτητών, με οικογένεια, καθημερινότητα και σχέδια που δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει.
Κατά την ομιλία επισημάνθηκε η ανάγκη η ιστορία του να γίνει περισσότερο γνωστή στην πανεπιστημιακή κοινότητα του Παντείου, ώστε οι νέες γενιές φοιτητών να γνωρίζουν τη διαδρομή και τις συνθήκες θανάτου του.
Παράλληλα, έγινε αναφορά στον 17χρονο Διομήδη Κομνηνό, στον 20χρονο Μιχάλη Μυρογιάννη, που δολοφονήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1973 από τον συνταγματάρχη Νικόλαο Ντερτιλή, καθώς και στον 15χρονο Μιχάλη Καλτεζά, ο οποίος σκοτώθηκε από αστυνομικά πυρά κατά την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου 1985.
«Το Πολυτεχνείο δεν σας ανήκει»
Στο τελευταίο μέρος της ομιλίας, η Αλεξάνδρα Βούλγαρη άσκησε κριτική στην Πρυτανεία Χατζηγεωργίου, καταγγέλλοντας τη μη παραχώρηση πανεπιστημιακής αίθουσας για την επετειακή εκδήλωση.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα αγωνιστές του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ), φοιτητές και εκπροσώπους συλλογικών φορέων να βρεθούν στον προαύλιο χώρο.

Στην παρέμβασή της συνέδεσε το περιστατικό με αντίστοιχη καταγγελία για τη μη παραχώρηση αίθουσας σε εκδήλωση με γονείς θυμάτων των Τεμπών τον Φεβρουάριο του 2025.
«Κύριε Χατζηγεωργίου, το Πολυτεχνείο δεν σας ανήκει. Ανήκει στη νέα γενιά, σε αυτούς που αγωνίστηκαν και στον ελληνικό λαό», τόνισε.
Από το Πολυτεχνείο του 1973 στο Ράδιο Πάντειον του σήμερα
Η κοινή παρουσία των τριών φοιτητών ανέδειξε και έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: τη σύνδεση του ιστορικού ραδιοφωνικού σταθμού της εξέγερσης με τη σημερινή φοιτητική ραδιοφωνική δημιουργία.
Πενήντα τρία χρόνια μετά, το ραδιόφωνο εξακολουθεί να αποτελεί χώρο ελεύθερης έκφρασης, δημόσιου διαλόγου, κοινωνικής παρέμβασης και συμμετοχής των νέων στα κοινά.
Η ομιλία ολοκληρώθηκε με τη φράση:
«Από το Πάντειο στο Πολυτεχνείο, από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Πατησίων και την Καλλιθέα, οι συχνότητες των ελεύθερων σταθμών μας ενώνουν».
Για το Ράδιο Πάντειον, η επέτειος του Πολυτεχνείου δεν αποτελεί μόνο μια αναφορά στο παρελθόν, αλλά και μια υπενθύμιση της ευθύνης των νέων ανθρώπων να διατηρούν ζωντανή την ιστορική μνήμη και να συμμετέχουν ενεργά στη δημοκρατική ζωή.
Γιατί η μνήμη έχει φωνή.
Discover more from The Persona
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
